"στο ίδιο έργο θεατές....." Ηλεία, Μάκρη, Μάτι, Έβρος .....
Μπροστά σε μια φυσική καταστροφή η αυθόρμητη αντίδραση ενός ανθρώπου είναι η επιβίωση, η αλληλεγγύη, η περίθαλψη του έχοντος μεγαλύτερη ανάγκη.Η επόμενη ενέργεια ενός έλλογου όντος, τύπου Homo Sapiens, είναι η πρόληψη της καταστροφής από την επανάληψη του γεγονότος.
Αν έχουν ξεφύγει από την εποχή των σπηλαίων (θυμάστε τότε που οι πρόγονοι μας μαζεύονταν σε μια σπηλιά όσο πιο ψηλά μπορούσαν στο βουνό για να σωθούν από καταστροφές) και έχουν κατακτήσει την εποχή της Ελληνικής Σκέψης, φροντίζουν αφού ακούσουν από τους επιστήμονές τους τα υπέρ και τα κατά, να επιλέξουν τον ικανό εκείνο κυβερνήτη (....άντε τους ικανούς για να μην παρεξηγηθώ), που θα τους προτείνει τρόπους και μέτρα που πρέπει να λάβουν ως πολιτεία για να προλάβουν μια νέα καταστροφή. Πάνω σε αυτά εκείνος θα δουλέψει με πίστωση χρόνου που θα του δοθεί.
Οι ίδιοι έλλογοι πολίτες όταν τελειώσει αυτή η πίστωση χρόνου θα πρέπει να ελέγξουν τις ενέργειες και το αποτέλεσμα του κυβερνήτη τους και αναλόγως να πράξουν τα δέοντα στο πρόσωπό του. Είτε τιμώντας τον με συνέχιση της εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό του ή στέλνοντάς τον στην Λήθη και στην Ένδεια.
Άπαξ!
Αν μιλάμε όμως για επίπεδο κοινότητας και όχι Πολιτείας τότε η άμεση αλληλεγγύη που δίνει και νόημα στον κοινοτισμό, μεταφράζεται σε είδη πρώτης ανάγκης που θα ανακουφίσουν τον γείτονα τις δύσκολες ώρες του και "χείρα βοηθείας".
Εμείς όμως ως κοινωνία πειστήκαμε από τις γνωστές ά-λογες "σειρήνες" της Δύσης ότι δεν μας άρεσε ο κοινοτισμός με τον οποίο φτιάχναμε στην ιστορία μας..... άλλους γαλαξίες, τον απορρίψαμε ως κοινωνία και εμφιλοχωρήσαμε στην έννοια της αστυφιλίας με τα γνωστά αποτελέσματα.
Αν τώρα είσαι (συνεχίζω να λέω είναι πολύ σημαντικό) έλλογο ον και φέρεις στην μνήμη σου τα τελευταία 70 χρόνια της ιστορίας σου ως λαός τότε :
1. Θα διαπιστώσεις ότι τις πιο κυνικές πολιτικές φράσεις τις έχεις ακούσει από τον πατέρα του νυν Κυβερνήτη σου, όπως για παράδειγμα την άποψή του για το Σκοπιανό : «Μετά από δέκα χρόνια, κανείς δεν θα θυμάται αυτή την κουβέντα. 45 χρόνια δεν μας ενοχλούσε αυτό το όνομα. Θα το έχουμε ξεχάσει». Εδώ "κολλάει" η αρχική παράθεση των ονομάτων τόπων καταστροφών.
2. Θα διαπιστώσεις ότι το περιεχόμενο της έννοιας Μνημόνιο ταυτίζεται με την φτωχοποίηση ενός λαού σε βάθος χρόνου, σε κάθε επίπεδο και όχι με την "δανειακή διευκόλυνση" που πολύ θα επιθυμούσαν να περάσουν οι εμπνευστές της, σε αδύναμα υποσυνείδητα αφελών λαών.
3. Ένας λαός μετρά την Ελευθερία του όχι όπως αυτή περιγράφεται σε χαρτιά και τύπους που ερήμην του άλλοι έχουν προβλέψει αλλά από το βαθμό που μπορεί να σκέφτεται, να πράττει ή να παραμένει αδρανής.
4. Πολιτισμένος σε επίπεδο πολιτείας χαρακτηρίζεται κάποιος όχι από το πόσα κιλά ρύζι, μακαρόνι και νερό μπορεί να δώσει στον πάσχοντα συνάνθρωπό του ή πόσες αναρτήσεις έκκλησης για βοήθεια θα κάνει στην διαδικτυακή "ρούγα" που σιτιζόμαστε ψυχολογικά οι περισσότεροι από εμάς, αλλά πόσο φροντίζει να μην επαναληφθεί το κακό που τρέχει να αντιμετωπίσει. Μόνο την πρώτη φορά έχει νόημα η ευαισθησία και η αλληλοβοήθεια από ένα έλλογο ον. Την επόμενη φορά που θα συμβεί το ίδιο γεγονός και θα συμβούν τα ίδια αποτελέσματα, οι ρηχές πράξεις παροχής είδους θα παραπέμπουν στο ανήθικο περιεχόμενο της αγγλοσαξωνικής εκδοχής του όρου "φιλανθρωπία", η καταστροφή θα αντιμετωπιστεί και θα χαρακτηριστεί ως Έγκλημα και ο ίδιος Συνεργός.
5. Και για όσους τέλος, διαθέτουν κοντή μνήμη ή ελλιπή ενημέρωση (απαράδεκτο γιατί θεωρείσαι παθητικός συνεργός) τους παραθέτω την εξαιρετική ανάρτηση της παρακάτω φίλης. Μέσα σε αυτό θα βρουν απαντήσεις και οι λάτρεις της χωρίς όρια θεωρίας περί κλιματικής αλλαγής.
(Υ.Γ. Οι επιλογή του καθενός στην συνομοταξία που θα ήθελε να ανήκει σε κάθε περίπτωση .... ελεύθερη!)